فن آوری های مرتبط خانه های سیار عمدتاً شامل جنبه های زیر است:
طراحی سازه‌ای: خانه‌های متحرک معمولاً از طراحی مدولار استفاده می‌کنند و هر ماژول را می‌توان به طور مستقل جابه‌جا و نصب کرد که برای ترکیب راحت و انعطاف‌پذیر است. این طراحی خانه های متحرک را قادر می سازد تا بر اساس نیاز از هم جدا شده و دوباره سرهم شوند و برای سناریوهای مختلف مانند اقامتگاه های موقت، خانه های تعطیلات، فضاهای اداری و غیره مناسب است.
انتخاب مصالح: خانه‌های متحرک عمدتاً از مصالح ساختمانی با راندمان بالا و صرفه‌جویی در مصرف انرژی-مثل چوب-پلاستیک استفاده می‌کنند که در مقایسه با سازه‌های سیمانی و آجری و کاشی می‌تواند تا 50 درصد در مصرف انرژی صرفه‌جویی کند. علاوه بر این، برخی از خانه‌های متحرک نیز با سیستم‌های تولید انرژی خورشیدی ترکیب می‌شوند تا انرژی را از طریق پانل‌های خورشیدی جمع‌آوری کنند تا به تامین انرژی خود{5} دست یابند.
فرآیند ساخت: خانه‌های سیار عمدتاً در کارخانه‌ها-تولید انبوه می‌شوند و به‌صورت پیش‌ساخته و با هزینه‌های ساخت نسبتاً پایین ساخته می‌شوند. کارگران ماهر می توانند مونتاژ را در مدت یک یا دو روز به پایان برسانند و در طول فرآیند مونتاژ، مقدار زیادی زباله ساختمانی تولید نخواهد شد که مزایای زیست محیطی قابل توجهی دارد.
حمل و نقل و نصب: خانه های متحرک می توانند در حین حمل و نقل، عرض خود را از طریق دیوارهای جانبی کشویی یا تاشو کاهش دهند تا حمل و نقل آسان شود. پس از رسیدن به مقصد، مونتاژ می شوند. برخی از خانه های متحرک بزرگ حتی می توانند به تجهیزاتی مانند مسیرهای کشویی یا جک مجهز شوند تا به آرامی به مکان جدید حرکت کنند.
ویژگی‌های حفاظت از محیط‌زیست: خانه‌های متحرک معمولاً از مواد سازگار با محیط‌زیست مانند چوب‌های سازگار با محیط‌زیست از جنگل‌های مصنوعی و سایر مصالح ساختمانی قابل بازیافت استفاده می‌کنند و مفهوم حفاظت از محیط زیست سبز را واقعاً درک می‌کنند. این طرح نه تنها الزامات توسعه پایدار را برآورده می کند، بلکه محیط زندگی سالم و راحت را برای ساکنان فراهم می کند.
